Ładowanie...
Publikacje
Empatia

DO CELU POD PRĄD – jak odzyskać siebie?

6 lutego 2018

Autor: Magdalena Przybysz

Odrzuć wszystko co obraża Twoją duszę

Czy znajomy jest Ci ten stan i takie chwile kiedy zadajesz sobie pytanie czy to Ty do reszty zwariowałaś/zwariowałeś czy też może dla odmiany cały świat stoi na głowie?

Lektura książki Miki Kashtan p.t.:”Niezwykle świadome życie” przyniesie ulgę wszystkim, którzy praktykując empatię rozbijają się o przestarzałe zasady społeczne czy ścianę patriarchatu. Wzmocni tych, którzy mają przeczucie, że zmiana „starego” świata nadchodzi może i czasem powolnymi krokami, ale jednak nadchodzi.

Miki Kashtan, która jest trenerką NVC, doktorką socjologii na Uniwersytecie w Berkeley i która od wielu lat tworzy społeczności oparte na idei Porozumienia bez Przemocy, pomogła już setkom ludzi efektywnie współpracować. Pewnie dlatego tak mocno wierzy ona w moc tego podejścia i w swojej książce cały czas snuje konsekwentnie  wizje „niemożliwego” świata bez przemocy. Już na początku przytacza jako motto cytat poety Walta Whitmana: „Odrzuć wszystko co obraża Twoją duszę”. Nawołuje, aby odnaleźć wolność i gotowość do życia pełnego autentyczności. Równocześnie na podstawie analizy osobistych przykładów oraz historii innych ludzi pokazuje w jaki sposób niektóre doświadczenia związane z przemocą, wpływają na nasze poczucie oddzielenia od jedności.

Głównym celem jej opowieści jest odkrywanie procesu odwracającego skutki socjalizacji oraz narodowej traumy. Wrócenie na drogę odzyskiwania pełni człowieczeństwa. Jej postulaty stają się szczególnie mocne w obliczu wątków biograficznych – dzieciństwo spędziła w Izraelu, w którym przeżyła wojnę.

Uczula ona nas na to, że tworzenie nowego świata, takiego, który służyłby wszystkim, wymaga wspólnego działania. Trudno jest samemu płynąć pod prąd.

 

Praktyka „tkania”. Przywrócenie uwagi i ważności potrzebom

Miki opiera swoją tezę na głębokim przekonaniu, że to co stworzyliśmy jako istoty społeczne, stoi w sprzeczności, a nie w zgodzie z naszą ludzką naturą. Wszystkie konflikty, cierpienie, głód i wiele innych destruktywnych aspektów naszego życia wynika z ignorowania bądź tłumienia naszych potrzeb czy też nieufności wobec nich. W rezultacie obieramy nieadekwatne strategie lub zaprzeczamy im, zamiast zrozumieć uniwersalną naturę potrzeb i zaakceptować je.

Przyczyną życia w sprzeczności z własnymi wartościami oraz poczucia wewnętrznego rozdarcia, którego obecnie jesteśmy świadkami na masową skalę, jest według Kashtan racjonalne skupienie się na pieniądzach i konsumpcji oraz tłumienie życia emocjonalnego. Według autorki to pochód racjonalności, nauki, technologii i kapitalizmu doprowadził nas do tego miejsca. Potrzeby zostały pomylone z instynktami i zostały przedstawione jako zagrożenie dla ładu społecznego.  W rezultacie stworzono przemocowe instytucje, które manipulują ludzkimi potrzebami lub je tłumią.

Co zatem możemy zrobić, aby odzyskać pełnię człowieczeństwa, żyć w poczuciu sensu i w zgodzie z naszymi uczuciami i potrzebami (których nie należy mylić z zachciankami!) w tym chaotycznym i skomplikowanym świecie?

Możemy zbliżyć się do swoich emocji i poznać swoje potrzeby. Miki proponuje powrót do praktyki „tkania” Gandhiego. Istotne zatem jest przędzenie i wspólne tkanie gobelinu. Każdy z nas jest nicią, która ostatecznie może zostać wpleciona w ludzką tkaninę społeczeństwa i w ten sposób możemy wspólnie  uszyć świat uwzględniający ludzkie potrzeby – od tych podstawowych jak zaspokojenie głodu, bezpieczeństwa, poprzez miłość, aż po samorealizację czy transcendencję.

Metafora tkania jest jedną z najważniejszych praktyki Gandhiego gdyż jest realną drogą do odzyskania zdolności do realizowania naszych potrzeb bez udziału i tyranii dużych instytucji. Tkanie jest sposobem na podjęcie działania niezależnie od miejsca, w którym się znajdujemy. Najistotniejszą rzeczą w praktyce przędzenia Gandhiego jest postanowienie powstrzymania się od przemocy. Książka Miki Kashtan jest zaproszeniem do odzyskania naszej indywidualnej zdolności do tego, by w zetknięciu z trudnymi okolicznościami opowiadać się za niestosowaniem przemocy.

 

Jak żyć w zgodzie ze sobą w świecie pełnym sprzeczności?

Gdy już zdecydujemy się na niestosowanie przemocy powstaje pytanie za sto punktów: jak funkcjonować bez przemocy w świecie, w którym jest pełno przemocy? Jak żyć w zgodzie ze swoimi wartościami, potrzebami i wizją w świecie pełnym sprzeczności?

Miki Kashtan zachęca, aby najpierw zrozumieć schematy, które Cię ukształtowały, aby przyjrzeć się ponownie wszystkiemu, co usłyszeliśmy w szkole, w domu, w kościele, i co przeczytaliśmy w książkach.

Co do zrozumienia natury potrzeb, nadmienia, że kluczowe jest tutaj uświadomienie sobie, że nie ma złych potrzeb, wszystkie potrzeby są dobre i uniwersalne. Do konfliktów dochodzi tylko i wyłącznie  na poziomie strategii ich zaspokajania. To nie ludzkie potrzeby są ze sobą w konflikcie, a rożne pomysły na ich realizację. Według twórcy Porozumienia bez przemocy Marshalla Rosenberga próba wyparcia potrzeb, a w konsekwencji naszych pragnień, emocji, siłą rzeczy doprowadziła do takiego nagromadzenia cierpienia i traum, że aż nauczyliśmy się traktować cierpienie jako normalną część życia.

Stoi zatem przed nami nie lada wyzwanie – uważna redefinicja naszego życia i powrót do jedności z naszą naturą. Czas odzyskać siebie.

 

Jak iść pod prąd, aby odzyskać siebie?

We współczesnym  pochodzie racjonalności, nauki, technologii i kapitalizmu, Miki Kashtan zwraca uwagę na szereg spraw, którym warto przywrócić uwagę, aby odzyskać siebie. Jednak kierunek jest jeden – pod prąd. Powrót do siebie oznacza proces przeciwny do tego, w którym pędzi większość konsumpcyjnego, nastawionego na szybki i krótkowzroczny zysk świata. Oznacza on akceptację, poczucie  i zrozumienie swoich potrzeb. Poniżej podsumowuję podstawowe założenia i praktyki, mające pomóc według autorki w ponownym przyjęciu życia. To kroki, które wspierają nas w odzyskiwaniu siebie oraz stworzeniu wizji świata opartego na empatii.

Uznaj współzależność i praktykuj wdzięczność. Samemu trudno jest iść pod prąd. Znajdź grupę, z którą będziecie mogli wspólnie dzielić wartości i wspierać się w pokojowym zaspokajaniu swoich potrzeb. Codziennie praktykuj wdzięczność, zależymy od siebie na każdym kroku, wszystko co jesz, czym jeździsz, w co jesteś ubrany/a istnieje dzięki pracy innych ludzi.

Uwolnij się od przymusu i tyranii powinności. Słowa: „muszę”, „powinno się”, „trzeba” budzą napięcie i odcinają nas od naszych potrzeb. Skup się na tym co czujesz i czego potrzebujesz.

Ogranicz konsumpcjonizm. Nie jest łatwo zrezygnować z przywilejów wynikających ze statusu społecznego, jednak oddziel to co jest naprawdę twoją potrzebą, a to co jest zachcianką czy strategią wynikającą z braku kontaktu z samym/samą sobą. Może możesz kupować czegoś mniej, lub recyklingować rzeczy?

Odkryj feminizm i nadzieję. Jeśli jesteś kobietą możesz uzdrowić swoją nadwyrężoną przez patriarchat duszę będąc w kontakcie z ruchami kobiecymi i innymi kobietami, od których możesz otrzymać wsparcie lub dać je sama. Potrzebujemy siebie nawzajem. Miej odwagę czuć to co czujesz.

 

Na podstawie książki Miki Kashtan, „Niezwykle świadome życie. Świat skrojony na miarę naszych potrzeb. TOM I: Od oddzielenia do jedności”, Poznań 2017, Wydawnictwo Porozumiewajmy się.

separator

Możliwość komentowania jest wyłączona.